| تبليغات | X |
|
سخت است مي نوش كسي ديگر بود شمع شب خاموش كسي ديگر بود با ياد كسي كه دوستش مي داري يك عمر در اغوش كسي ديگر بود + یلدا |
آسمون دلم گرفته خونه ی خدا کجاست؟ دلمو دیدی شکسته خونه ی خدا کجاست؟ آسمون به هرکی دادی یه ستاره یادگاری حالا که نوبت من شد آسمون جائی نداری؟ امشب باز ميون اشکهام دوباره دونه دونه دست کشیدم اونجا هم خدا نبودش خونه ی خدا کجاست؟ آسمون خسته شدم از زندگیهای دروغی میخوام باز فرشته باشم خونه ی خدا کجاست؟ آسمون هرکی رسیدش گلی از شاخمو چیدش زیرپاکشید وله کرد التماسمو ندید ش آسمون بی بر وبارم دیگه سایه هم ندارم دیگه رنگ وبو ندارم خونه ی خدا کجاست؟ آسمون دلم رو بستم دیدی قفلشم شکستم دیگه کوله بار رو بستم خونه ی خدا کجاست؟ آسمون نگاه بکن حسرت رو تو چشام ببین آسمون بسه جدائی خونه ی خدا کجاست ؟ آسمون هرچی که دیدم رو زمین رنگ وریا بود آسمون من که یه رنگم خونه ی خدا کجاست؟ + یلدا |
ياد تو هر شب تمام فكر من روياي من نام تو در جاي جاي قلب من دنياي من ياد تو هر شب كنار ياس و شب بو زنده است اين لب پژمرده با ديدار تو پر خنده است ياد تو هر شب كنار فال حافظ بوي عود شد جدا اين دل به يادت از غم بود و نبود ! ياد تو هر شب دل ديوانه را تسكين دهد كاش مهرت يك كمي جان به دل مسكين دهد ! ياد تو هر شب تسلي بخش درد بي كسي یاد تو هر شب به روح خسته ام جان مي دهد ابر ديده به تن پژمرده باران مي دهد بي تو هيچم خوب من . روزي به حرفم مي رسي ! + یلدا |
دل داده ام بر باد بر هر چه بادا باد مجنون تر از لیلی شیرین تر از فرهاد ای عشق از آتش اصل و نسب داری از تیره بادی از دودمان باد آب از تو طوفان شد خاک از تو خاکستر از بوی تو آتش در جان باد افتاد هر قصر بی شیرین چون بیستون ویران هر کوه بی فرهاد کاهی به دست باد هفتاد پشت ما از نسل غم بودند ارث پدر ما را اندوه مادرزاد ازخاک ما در باد بوی تو می آید تنها تو می مانی ما می رویم از یاد + یلدا |
اينجا كه دنيا اسمشه غربت نشيني رسمشه با ما كه دل پاكيزه ايم گويي هميشه خصمشه دنيا يه روز خود كشيد يه روز پر از دلخوشيه اما براي ما فقط يه تابلوي نقاشيه + یلدا |
وقتي دلم به درد مي ايد و كسي نيست كه به حرف هايم گوش كند وقتي تمام غم هاي عالم در دلم نشسته است وقتي احسا س مي كنم دردمند ترين انسان عالمم وقتي تمام عزيزانم با من غريبه اند با من غريبه مي شوند و كسي حرمت اشكهاي نيمه شبم را حفظ نمي كند وقتي تمام عالم را قفس مي بينم بي اختيار از كنار انهايي كه دوستشان دارم بي تفاوت مي گذرم + یلدا |
كاش مي شد در ميان واژه ها واژه ي لبخند را معنا نمود از ميان سالهاي زندگي روز هاي گريه را فردا نمود رنگ گل بوي صفا را لمس كرد كاش مي شد عشق را معنا كرد با وجود اين همه نا خالصي قفل دل را خالصانه وا نمود زندگي را رنگ و بويي تازه داد دوستت دارم هات بي همتا بود كاش مي شد لحظه ها را قاب كرد روزهاي تيره را در خواب كرد كاش دنيا تا هميشه مهربان و ساده بود يا به ادمهاش رسم عاشقي اموخته بود كاش مي شد با محبت قفل دل را باز كرد در كنار اشك و لبخند زندگي اغاز كرد + یلدا |
تو كه چشمانت را محضر دادگاه و ابرو هايت را حضار حضور دادگاه و قلبت را قاضي دادگاه و لبانت را هيئت صنفه ي دادگاه قرار دادي پس مرا در اين دادگاه به جرم عاشق شدن به حبس ابد محكوم مكن + یلدا |
وقتي كه سيم حكم كند زر خدا مي شود وقتي كه دروغ داور هر ماجرا شود وقتي هوا هواي تنفس هواي زيست سر پوش مرگ بر صدا ها شود وقتي در انتظار يكي پاره استخوان هنگامه ز جنبش دم ها به پا شود وقتي به بوي سفره ي همسايه مغز و عقل بي اختيار معده شود اشتها شود وقتي كه سوسمار صفت پيش افتاب يك رنگ رنگها شود وقتي كه دامن شرف و نطفه گير شرم رجاله خيز گردد و پتياره زا شود بگذار در بزرگي اين منجلاب ياس دنياي من به كوچكي انزوا شود + یلدا |
وقتي رو تنه ي يه درختي دو تا قلب مي كشي خوب فكر كن اولا كه اگه اين قلب رو بكشي ديگه نمي ره پي كارش!تازه اولشه !يعني به محض اينكه دست صاحب قلب دوم رو بگيري و بياري اينجا و قلب رو بهش نشون بدي تازه اول بد بختي ات شروع مي شه . عين يه سند محضري يه !ديگه نمي شه زد زيرش چون به ثبت رسيده ديگه بايد كار و زندگيت رو ول كني و برسي به اين دو تا قلب كه خشك نشن.اب به موقع, كود به موقع ,كود به موقع, وجين به موقع, هرس به موقع بايد صبح به صبح بياي رگ هاي منتهي به قلب رو خوب پاك كني و تو شو سمباده بزني كه يه وقت رگ بسته نشه و عشق سنكوپ كنه بايد مرتب امپر خونش رو چك كني كه كم نباشه اگه يه دفعه ديدي خونش كمه بايد از جيگرت خون بريزي توش كه يه دفعه قلبا گير پاژ نكنن فشار خون, ساعت به ساعت .ميزان قند خون, نيم ساعت به نيم ساعت. ميزان ضربان, دقيقه به دقيقه. شمارش تعداد گلبول هاي قرمز, ثانيه به ثانيه!
+ یلدا |
ميون اين همه كوچه كه به هم پيوسته كوچه ي قديميه ما بن بسته ديوار كاهگلي باغ خشك كه پر از شعراي يادگاريه مونده بين ما و اون رود بزرگ كه هميشه مثل بودن جاريه توي اين كوچه به دنيا اومديم توي اين كوچه داريم پا مي گيريم يه روزم مثل پدر بزرگ بايد تو همين كوچه ي بن بست بمي ريم اما ما عاشق بوديم مگه نه؟ نمي تونيم پشت ديوار بمونيم ما يه عمره تشنه بوديم مگه نه؟ نبايد ايه ي حسرت بخونيم + یلدا |
تو كه نيستي تا ببيني گريه هاي هر شب من بي حضور تو چه عجيبه گريه كردن تو كه نيستي تا ببيني دل اسمون شكسته جاده تا صبح قيامت منو اين پاهاي خسته با عبور هر ستاره كوه سبز تو رو ديدم زير قطره هاي بارون صداي پاتو شنيدم + یلدا |
مي توان شاد بود و شاد زيست ... مانند قلب كودكي كه قهر هارا اشتي مي دهد و زشتي ها را زيبايي مي بيند مي توان معصوم بود و معصومانه زيست... مانند چشمان كودكي كه برق معصوميت ان از كيلومتر ها پيداست و در چهره اش شادي موج مي زند عاري از هر گونه نفرت مي توان ديوانه بود و ديوانه وار زيست..... مانند كسي كه ديوانه وار عرض كوچه ها را مي پيمايد و روي جدول خيابان راه مي رود تا پشت در كلاس با چشماني اشك الود نايستد مي توان عاشق بود و عاشقانه زيست.... مانند كودكي كه عاشقانه معلمش را مي نگرد دستان گرمش را به دست او مي سپارد و بر گونه اش بوسه مي زند + یلدا |
خواستيم پس تو اي خوب در بزم اسماني اين دو ستاره بدرخش + یلدا |
+ یلدا |
ای ترانه ساز تنها ای ستاره روی خسته چرا بغض صد ترانه توی اندوهت نشسته؟ پشت این شبای زخمی یه نفر نیست که بمونه سهم تو کنج قفس نیست قسمت تو اسمونه + یلدا |
ديدن روي تو ظلم است و نديدن مشكل است چيدن اين گل گناه است و نچيدن مشكل است هر چه جز معشوق بر روي بيگانگي است بوي يوسف را ز پيراهن شنيدن مشكل است بي چراغان تجي طور سنگ تفرقه است كعبه و بتخانه را بي يار ديدن مشكل است غنچه را باد صبا از پوست مي ارد برون بي نسيم شوق پيرهن دريدن مشكل است بر ندارد ميوه تا خام است از شاخسار زاهد نا پخته را از خود بريدن مشكل است بي قراران هر نفس در عالمي جولان كنند همچو بوي گل به يك جا ارميدن مشكل است ماتم فرهاد بستون را سرمه داد بي هم اوازي نفس از دل كشيدن مشكل است در گلستاني كه بوي گل گراني مي كند با قفس بر عندليب ما پريدن مشكل است هر سرموي تو را با زندگي پيوند هاست با چنين دل بستگي از خود بريدن مشكل است مي توان راز دهان يار را تفسير كرد در نزاكت هاي فكر ما رسيدن مشكل است تا نگردد جذبه ي توفيق صائب دستگير از گل تعمير پاي خود كشيدن مشكل است + یلدا |
چه عهد هايي كه بستي...................... .دل ما رو شكستي به ما ميزني يه دستي........................ بابا تو ديگه كي هستي چه قولا كه ندادي............................. دل رو دنبالت كشوندي روي قولات نموندي........................... دل منو خوب سوزوندي يه روزي مهربوني............................. يه روز دشمن جوني خودت نمي دوني ............................. ..مي ري يا كه مي موني يه روز عاشق عاشق......................... يه روز آيينه ي دق يه روزي پر از دروغي..................... .يه روزي پر از حقايق + یلدا |
شبي ياد دارم كه چشمم نخفت شنيدم كه پروانه با شمع گفت كه من عاشقم گر بسوزم رواست تو را گريه و سوز باري چراست بگفت اي هوا دار مسكين من برفت انگبين يار شيرين من چو شيريني از من به در مي رود چو فرهادم اتش به سر مي رود همي گفت و هر لحظه سيلاب درد فرو مي دويدش به رخسار زرد كه اي مدعي عشق كار تو نيست كه نه صبر داري نه ياراي ايست تو را اتش عشق اگر پر بسوخت مرا بين كه از پاي تا سر بسوخت + یلدا |
گفتی عاشقی گفتم دوستت دارم + یلدا |
فكر نكني عزيزم كه قلبم بي تو پيره اگه يه روز نباشي تو تنهايي ميميره فكر نكني عزيزم اگه بري از اين شهر اين دل تنها بازم سراغتو مي گيره فكر نكني عزيزم كه دل برات تنگ شده قصه ي ما تموم شد دلم ديگه سنگ شده عشق منو تو ديگه مرهم دردم نيست برو ديگه زمونه اسم تو رو بلد نيست اين ارزو مي ميره كه باز تو رو ببينم ديگه نمي خوام از عشق كنار تو بشينم يه روزي ارزوم بود همدم و يارم بشي حالا ديگه نمي خوام كه چشماتو ببينم برو برو مسافر دنبال عشق تازه بازم يه جور ديگه يه حرف تازه اي باش راتو برو مسافر جاده ي عشق درازه + یلدا |
با تو از بهونه هاي تو دلم حرف مي زنم تو رو با خاطره هام به اوج غصه مي برم با تو ميگم قصه هامو ببيني مرگ صدامو با تو من بودم و يك دونه بودم با تو انگار توي يك خونه بودم چرا ديوونگي كردم با دلم چي شد اون خاطره هاي تو دلم؟ + یلدا |
برو برو برو از ياد من برو برو برو برو از پيش من برو برو برو برو من نمي خوام ديگه تو رو برو برو برو دوست ندارم ديگه تورو برو برو برو قسم نمي خورم تو رو برو برو برو نفرين نمي كنم تو رو برو برو برو گريه نكن واسم برو برو برو برو دلمو شكستي برو دلت نسوزه برو برو تنهام بذار برو گفتي كه سير شدي ازمن همون بهتر بذار برو گفتي كه عاشق نبودي همون بهتر عاشق نشدي كاري كردي كه دلم نمي خواد ببره اسم تو رو اگه منو دوس نداري چرا سر به سرم ميذاري اگه عاشقم نبودي چرا پا روي قلبم ميذاري دلت نسوزه برو برو تنهام بذار برو كاري كردي كه دلم نمي خواد ببره اسم تورو برو برو برو سر به سرم نذار برو بروبروبرو پا روي قلبم نذار برو برو برو برو از تو بريدم برو برو برو برو ديوونم كردي برو سوختم و ساختم به پات همه هستيمو دادم برات حتي نمردي برام تا كه منم بميرم برات خستمو خستم از تو من كه دلمو نبستم به تو خودت مي خواستي بري همون بهتر بذار برو + یلدا |
بي خيال از قصه ي مرگ صدام . بي خيال از اينكه بارونه چشام. بي خيال از اين شكار دل تو .هدفش گم شده اين تير نگام. بي خيال از اينكه من پاي عشقت جون مي دم. بدون اينو يه روزي عشق رو بهت نشون مي دم . بدون از دوريت نمي ميره دلم از دل سرد تو مي ميره دلم. تو دلم اين همه سنگيني نكن روزاي خوب منو باروني نكن . + یلدا |
ما كه بختمون از اول بخت بد بياري بود اخر روزاي خوبمون كه گريه زاري بود روزاي بد مي رن و روزاي بد تر مي يان از دل غم زده ي من نميدونن چي مي خوان روزگار چرخيد و من اثير درمان شدم توي بد بياري ها راهي زندان شدم خلاصه اي روزگار خنجرت و به ما زدي ولي من با اين غزل مي گم كه اشتباه زدي حالا اشك خون به چشم اينو واست مي خونم الهي دستت بشكنه كه خنجرت خورد به جونم + یلدا |
يادگار تو به من رنگ غروبه لحظه هاي با تو بودن ها چه خوبه نرو از پيشم نرو نذار بميرم تو بذار تو خلوتت اروم بگيرم خوبه اشنايي مون باز فرق كرده كي گل ارزوتو پر پر كرده؟ همه مي گن از صدام بغض جدايي مي باره نمي بينن اشكامو كه از گدايي مي باره به خدا بغض صدام از دوري يارم نيست بغض ديگر هست تو صدام قلب گرفتارم نيست + یلدا |
آن شب را خوب به ياد دارم كه اسمان ابري بود و نيلوفري تنها در بركه اي بي اب مي خشكيدو + یلدا |
يادمه برق چشاي مهربونت اولين شب يادمه فالمو خوندي تو دلم مثل يه خاطره موندي يادمه گفتم اين لحظه ي كم تو چرا پا گذاشتي روي قلبم ييادمه ناز دو چشماي قشنگت يادمه اون گونه هاي رنگارنگت يادمه مهربونيت با دلم يادمه برق چشاي مهربونت + یلدا |
مي شنوم صداي پاتو كه داره دور ميشه از من كاشكي يه خواب و خيال بود توي روياي شب من گرمي دستاي تو دستامو اروم مي كنه اي واي اگه دستات بره تركم بكنه ؟نرو بي تو دلم ميگيره دل بي تو تنهايي مي ميره دل بي تو اينجا گوشه گيره بي تو من از اينجا نمي رم من بي تو تنهايي مي ميرم يادمه غروب پاييز گفتي قلبم تو رو مي خواد اي واي بر من دروغ بود همه حرفات دل من چه بچه گونه به دروغات تكيه مي كرد پس چي شد مهر و محبت مهربونم نرو برگرد نرو بي تو دلم مي گيره دل بي تو تنهايي مي ميره + یلدا |
ميدوني وقتي كه باشم يا اگه حتي نباشم يا اگه از تو جدا شم مي ميرم برات مي دوني تا وقتي هستم تا خدا رو مي پرستم اگه باشم و نباشم مي ميرم برات ميميرم برات به ياد خنده ها به ياد گريه هات ميميرم برات ببين كه خسته ام بي تو شكسته ام وقت رفتنات مي ميرم برات + یلدا |
گفتي از ياد تو ميرم نه عزيزم مگه ميشه به جا چشمام قلبم اما پيش توست تا همشه فاصله بين منو تو تا كجا دنباله داره قسمت اين بود كه جدا بمونيم از هم تا هميشه روز موعود مطمئن باش كه زيادم دور نيست من كنار تو و تو مال مني تا هميشه نمي دونم كه كجا و با كه هستي نمي خوامم كه بدونم با تو من خونه اي ساختم توي قلبم تا هميشه مگه تو نخواستي قول منو تو بمونه پا بر جا من كه موندم ولي از تو خبري پيدا نميشه يه روزي يه وقت يه جايي چشم من مي افته توي چشماي تو اما اين همون خياله كه با من هست تا هميشه نمي خوام كه نا اميدي بشينه تو قلب خسته ام چه ديدي خدا رو شايد بشي مال من هميشه روز موعود مطمئن باش كه زيادم دور نيست من كنار تو و تو مال مني تا هميشه + یلدا |
خيلي سخته بغض داشته باشي٬اما نخوايي كسي بفهمه!! خيلي سخته عزيزترين كست ازت بخواد فراموشش كني!! خيلي سخته سالگرد اشنايي با عشقت رو بودن حضور خودش جشن بگيري!! خيلي سخته روز تولودت همه بهت تبريك بگن٬جز اوني كه فكر مي كني بخاطرش زنده اي!! خيلي سخته به خاطر يه نفر غرورتو بشكني٬بعد بفهمي دوستت نداره!! خيلي سخته همه چيزتو به خاطر يه نفر از دست بدي!! اما اون بگه نمي خوامت؟!!؟!!؟!! + یلدا |
خبر اوردن ميدونم خيلي شلوغ شده سرت ميگن خدا حافظ شده كلام اول و اخرت همه همش دنبالتن خيلي ها رو پس ميزني نه با همه كس ميشيني نه سر به هر كس ميزني نه نمي خوام ببينمت نه ديگه حرفش هم نزن حرفي نمونده بين ما از اين به بعد نه تو نه من نه نمي خوام ببينمت نه برو از پيشم برو ديگخ ازت بدم مي ياد ديگه نمي خوامت تو رو منو واسه وقتي مي خواي كه خلوته دور و برت خبر اوردن مي دونم خيلي شلوغ شده سرت مي رسه اون روزي كه باز مي ياي و مي افتي به پام ولي ديگه با ديگرون فرقي نمي كني برام پاشو برو اين اخرشه اخر خط منو تو نه نمي خوام ببينمت نه ديگه حرفش هم نزن حرفي نمونده بين ما از اين به بعد نه من نه تو + یلدا |
چه شبها تا سحر نام تو را از ته دل صدا کردم....دلم را با جنون بی کسی ها آشنا کردم......نفهمیدم که می میرم نباشی مثل پروانه.... تو را من در ته این کوچه ی برفی رها کردم + یلدا |
شب بروي شيشه هاي تار مي نشستم آرام چون خاكستري تبدار باد نقش سايه ها را در حياط خانه هر دم زير و رو مي كرد پيچ نيلوفر چو دودي موج مي زد بر سر ديوار در ميان كاجها جادوگر مهتاب با چراغ بيفروغش مي خزيد آرام گويي او در گور ظلمت روح سر گردان خود را جستجو مي كرد من خزيدم در دل بستر خسته از تشويش و خاموشي گفتم اي خواب اي سر انگشتت كليد باغهاي سبز چشمهايت بر كه تاريك ماهي هاي آرامش كولبارت را به روي كودك گريان من بگشا و ببر با خود مرا به سرزمين صورتي رنگ پري هاي فراموشي + یلدا |
خسته ام از اين دنياي به ظاهر زيبا از اين مردم كه به ظاهر صادق و با وفا اند خسته ام از دوري از درد انتظار از اين بيماري نا علاج خسته ام از اين همه دروغ ونيرنگ .........خسته ام آري پروردگارا از اين دنيا خسته ام از آدمهايش از دروغ هايش خسته ام پس كو صداقت و محبت چرا اندكي محبت در ميان دل مردم نيست؟ همش نيرنگ پيداست ديگر محبتي در ميان مردم نيست ديگر عشقي پاك و مقدس در ميان مردم نيست سفره ي دل مردم همش دروغ است به ظاهر پاك............. + یلدا |
از دريا پرسيدم كه اين امواج ديوانه ي تو از كرانه ها چه مي خواهند؟ چرا اينسان پريشان و در به در سر به كرانه هاي از همه جا بي خبر مي زنند؟ دريا در مقابل سوالم گريست.....!امواج هم گريستند.....! آنوقت دريا گفت كه طعمه ي مرگ تنها آدمها نيستند........ امواج هم مثل آدمها مي ميرند و اين امواج زنده هستند كه لاشه ي امواج مرده را شيون كنان به گورستان سواحل خاموش مي سپارند + یلدا |
رفته بوديم كه دور از انظار ديگران ساعتي با سرگرداني يك عشق بي پناه زير روشنايي ماتِ ماه گردش كنيم آسمان كاملا صاف بود مهذا پاره ابري سياه صورت نازنين ماه را در سياهي خود ناپديد مي كرد...... گفتم آسمان با اين صافي معلوم نيست اين قطعه ابر سياه از گريبان ماه چه مي خواهد.....؟ اشاره به ابر كرد آهي كشيد و گفت آن.......؟ آن ابر نيست.......عصاره است ......عصاره ي ناله هاي پنهاني عشاق واقعي است..........روي ماه را پوشانده است تا ماه شاهد عشق دروغ من وتو نباشد......... + یلدا |
چه اشتباهي كردم كه اسمت و آوردم گناه تو همين بود نداشتن صداقت اما گناه من بود نكردن خيانت ما كه رفتيم ولي يادت باشه ديوونه بوديم واسه تو يه عمر اسير تو كنج اين خونه بوديم + یلدا |
هيچكي از رفتن من غصه نخورد هيچكي با موندن من شاد نشد وقتي رفتم كسي قلبش نگرفت بغض هيچ آدمي فرياد نشد وقتي رفتم كسي گريش نگرفت اشكش رو كسي نريخت پشت سرم راستي كه بي كسي درد بديه منم انگار هميشه تو سفرم وقتي رفتم كسي غصه اش نگرفت وقتي رفتم كسي بدرقم نكرد دل من مي خواست تلافي بكنه پس چش هيچ كسي عاشقم نكرد وقتي رفتم نه كه بارون نگرفت هوا صاف و خيلي هم آفتابي بود چشمي با رفتن من خيره نموند به درو به آسمون و پنجره ميدونم خيلي ها گفتن چيزي نيست اينكه ماتم نداره بذار بره وقتي رفتم كسي اشكش نيومد نيومد هيچ جا صداي گريه اي توي اين دنياي بد هيچ كي نداشت از سفر رفتن من گلايه اي هيچ كسي نگاش برام ابري نشد زلزله هيچ دلي رو تكون نداد راس راسي واسه كسي مهم نبود نه كه فكر كني بود و نشون نداد چهره ي هيچ كسي پژمرده نبود گلا اما همه پژمرده بودن كسايي كه واسشون مهم بودم همه انگار يه جوري مرده بودن كي ميرم كجا ميرم ميام يا نه كسي لا اقل اينو سوال نكرد انگاري مي خوام برم خريد كنم هيچ كسي چيزي نگفت حلال نكرد دم رفتنن كسي حرفي نمي زد همه ساكت بودن و بي سر و صدا يه نگهبان كه ما رو نگا مي كرد زير لب گفت به سلامتي كجا؟ اشك و خندم دو تايي كنار هم با يه لحني مهربون جواب دادن انگاري يه عالمه كوههاي سخت از رو شهر شونه ي من افتادن اين سوال مهربون و بي ريا پرسش ساده ي يه غريبه بود كسي كه اسم منو نمي دونست زير چشماش غمي بود داغ و كبود شعرم رو بايد يه جور عوض كنم يا بذارم همين جوري بمونه ته قلبم مي خوام اين حقيقتو هركي دوست داره شعرو بخونه + یلدا |
در پيش بي دردان چرا فرياد بي حاصل كنم؟ گر شكوه اي دارم ز دل با يار صاحب دل كنم در پرده سوزم همچو گل در سينه جوشم همچومل من شمع رسوا نيستم تا گريه در محفل كنم اول كنم انديشه اي تا برگزينم پيشه اي آخر به يك پيمانه اي انديشه را باطل كنم ز ان رو ستانم جام را آن مايه ي آرام را تا خويشتن را لحظه اي از خويشتن غافل كنم از گل شنيدم بوي او مستانه رفتم سوي او تا چون غبار كوي او در كوي جان منزل كنم روشنگري افلاكيم چون آفتاب از پاكيم خاكي نيم تا خويشتن را سرگرم آب و گل كنم غرق تمناي تو ام موجي ز درياي تو ام من نخل سر كش نيستم تا خانه در ساحل كنم دانم كه آن سروسهي از دل ندارد آگهي چند از غم دل چون رهي فرياد بي حاصل كنم؟ + یلدا |
همچو ني مي نالم از سوداي دل آتشي در سينه دارم جاي دل من كه با هر داغ پيدا ساختم سوختم از داغ نا پيداي دل همچو موجم يك نفس آرام نيست بس كه طوفان زا بود درياي دل دل اگر از من گريزد واي من غم اگر از دل گريزد واي دل ما ز رسوائي بلند آوازه ايم نامور شد هر كه شد رسواي دل خانه ي مور است و منزلگاه بوم آسمان با همت والاي دل گنج منعم خرمن سيم و زر است گنج عاشق گوهر يكتاي دل در ميان اشك نوميدي رهي خندم از اميدواري هاي دل + یلدا |
+ یلدا |
كاش كه يه روز با هم ديگه سوار قايق مي شديم دور از نگاه آدما هردومون عاشق مي شديم كاش آسمون با وسعتش تو دستامون جا مي گرفت گلاي سرخ دلمون كاش بوي دريا مي گرفت كاش تو هواي عاشقي ليلي و مجنون مي شديم باد كه تو دريا مي وزيد ما هم پريشون مي شديم كاش كه يه ماهي قشنگ براي ما فال مي گرفت برامون از فرشته ها امانتي بال مي گرفت با بال اون فرشته ها تو آسمون پر مي زديم به شهر بي ستاره ها به آرومي سر مي زديم شب كه مي شد امانت فرشته ها رو مي داديم چشمامونو مي بستيم و به ياد هم مي افتاديم كاشكه تو درياي قشنگ خواب شقايق مي ديديم خواب دو تا مسافر و عشق و يه قايق مي ديديم كاشكه مي شد نيمه ي شب با همديگه دعا كنيم خداي آسمونا رو با يك زبون صدا كنيم بگيم خداي مهربون ما رو ز هم جدا نكن هرگز به عشق ديگري ما رو تو مبتلا نكن كاش مقصد قايق ما يه جاي دور و ساده بود كه عكس ماه مهربون رو پنجرش افتاده بود كاش اونجا هيچ كسي نبود يه وقتي با تو دوست بشه تو نازنين من بودي مثل هالا تا هميشه كاشكه به جز من هيچ كسي انقدر زياد دوست نداشت يا كه دلت عكس منو اول عشقاش مي گذاشت كاش يه پرنده بودي و من واسه تو دونه بودم شك ندارم اون موقع هم اينجوري ديوونه بودم كاش تو ضريح عشق تو يه روز كبوتر مي شديم يه بار نگام مي كردي و اون موقع پر پر مي شدم كاش گره دستامونو اين سر نوشت وا نمي كرد كاش هيچ كدوم از ما دوتا هيچ دوستي پيدا نمي كرد كاش كه مي شد جدايي رو يه جايي پنهون بكنيم خاراي زرد غصه رو از ريشه ويرون بكنيم كاش كه با هم يه جا بريم كه آدماش آبي باشن شباش مثل تو قصه ها زلال و مهتابي باشن كاشكه يه روز من و تو رو تو دريا تنها بذارن تو قايق آرزو ها يه روز ما رو جا بذارن اونوقت با لطف ما هيا دريا رو جارو بزنيم به سوي شهرآرزو بريم و پارو بزنيم بريم يه جا كه آدماش بر سر هم داد نزنن به خاطر يه باد بادك بچه ها فرياد نزنن بريم يه جا كه دلا رو با يك اشاره نشكنن بچه ها توي بازيشون به قمري يا سنگ نزنن جايي كه ما بايد بريم پشت در زندگيه عادت مردمش فقط عشقه و آشفتگيه چشمامونو مي بنديم و با هم ديگه مي ريم سفر يادت باشه هر جا مي ري منو با رويا هات ببر يادت باشه اينجا هوا غرق يه دلواپسيه اما از اينجا كه بريم فقط گل اطلسيه + یلدا |
چه مي شد گر دل آشفته ي من به شهر چشم تو عادت نمي كرد و اي كاش از نخست آن چشم هايت مرا آواره ي غربت نمي كرد چه زيبا بود اگر مرغ نگاهت ميان راز چشمان تو مي ماند تو مي ماندي و او هم مثل يك كوچ ز باغ ديده ات هجرت نمي كرد تمام سايه روشن هاي احساس پر از آرامش مهتابيت بود و ليكن شاعر آيينه ها هم به خوبي درك اين وسعت نمي كرد زماني كه تو رفتي پاكي ياس خلوص سبز گلدان را رها كرد چه زيبا بود اگر از اولين گام نگاهم با دلت صحبت نمي كرد تو پيش از آنكه در دل پا گذاري تمام فال هايم رنگ غم داشت وي تو آمدي و بعد از آن دل بدون چشم تو نيت نمي كرد هجوم لحظه هاي بي قراري مرا تا عمق يك پرواز مي برد و جز با اسمان ديدگانت دلم با هيچ كس خلوت نمي كرد نگاهم مثل يك مرغ مهاجر به دنبال حضورت كوچ مي كرد به غير از انتظارت قلب من را كسي اين گونه بي طاقت نمي كرد تو مي ماني كنار لحظه هايم ولي اين شادماني زود مي رفت و تا مي خواست دل چيزي بگويد تو مي رفتي و او فرصت نمي كرد دلم از پشت يك تنهايي زرد نگاهش را به چشمان تو مي دوخت ولي قلب تو قدر يك گل سرخ مرا به كلبه اش دعوت نمي كرد و حالا انتهاي كوچه ي شعر منم با انتظاري مبهم و زرد ولي اي كاش جادوي نگاهت غزل هاي مرا غارت نمي كرد + یلدا |
در شب شهر خيالم از ياس خانه اي ساخته ام و طلوع شب چشمان تو را بر سرازير شب يلداي خيال غرق ميلاد صدف مي سازم در شب شهر خيال زندگي مثل گل ياس پر از خاطره هاست و تو شبگرد صميمانه ي روياي مني كه شميم نفست آب و تابي دارد تو بيا جاري باش در شب شهر خيال كه غرور نفس سبز بهاران از توست. + یلدا |
+ یلدا |
چون شمع نیمه جان به هوای تو سوختیم با گریه ساختیم و به پای تو سوختیم اشکی که ریختیم به یاد تو ریختیم عمری که سوختیم به پای تو سوختیم پروانه سوخت یکشب و آسود جان او ما عمر ها ز داغ جفای تو سوختیم دیشب که یار انجمن افروز غیر بود ای شمع تا سپیده بجای تو سوختیم کوتاه کن حکایت شبهای غم رهی کز برق آه و سوز نوای تو سوختیم + یلدا |
به چه قیمت این دلم رو به نگاه تو سپردم چه فریب تازه ای از رسم کهنه ی تو خوردم من چه ساده آرزومو گفتم اما نشنیدی تو صداقت دلم رو یا نخواستی یا ندیدی حیف از اولین ترانه این سکوت آخریمه خواستن و نخواستنی نیست آخر قصه همینه رفتم اما دل زخمی مرحم بی کسی می خواد سخته فراقش اما دلم از پا دیگه افتاد بعد از این ترانه های عاشقونه هم خروشید چند تا حرف و کمی حسرت نه غمی نه جنب و جوشی + یلدا |
وقتي با علی هستم بزرگترين دشمنم زمان است حس تنفر شديدي نسبت به زمان دارم وقتي پيشم بود از زمان خواستم توقف كند اما قدم هايش را تند تر كرد وقتي پيشم نبود به او التماس مي كردم سريعتر بگذرد و او لج مي كرد و مي ايستاد و با تمسخر به من مي خنديد + یلدا |
|
راستي چه عالمي بود اگه بدا نبودن 
ديشب تا صبح نشستم زير نگاه مهتاب
تو خيلي خوبي اما فقط تو عالم خواب
حرفاي عاشقونه همش مال قديمه مثل همون حرفا كه ما ها به هم زديمه
هر وعده اي كه دادي به هر كسي عمل كن غصه هاشو يه جوري با مهربوني حل كن 
چه وقتايي تلف شد با تو سر قرارا تكليفا روشن مي شه هميشه تو بهارا
دنيا روهم اگه بدي دلم ازت صاف نميشه دلي كه بشكنه و كدر شه شفاف نميشه
حيف حرفاي قشنگي كه براي تو نوشتم حيف رويام كه واسه تو از قشنگياش گذشتم 
حيف شاديم توي روزي كه ميگن تولدت بود حيف عاشقيم كه گفتي اولش كار خودت بود
حيف اون كسي كه دائم عاشقم بود توي رويا حيف كه تو از راه رسيدي اونو دادمش به دريا
ما كه رفتيم تو بمون با هر كي كه دوسش داري با اوني كه پنهوني سر روي شونش ميذاري
ما كه رفتيم ولي مزد دستاي ما اين نبود دل ما لايق اينكه بندازي زمين نبود ما كه رفتيم وليكن قدرت و دونسته بوديم بيشتر هم خواسته بوديم ولي نتونسته بوديم 
